animation

.

Twan Robben, Uiteengeval, Spiegelhofje ateliers, Nijmegen

In de animatiefilms van Timmer is er aandacht voor de opkomst en het verval van een kunstwerk. We zien hoe een werk ontstaat, maar ook hoe het zichzelf even daarna net zo gemakkelijk weer opheft. In een filmtaal die een beeld eerst oproept om het later weer te verbeteren, te hernemen, of in zijn geheel te vernietigen. Timmers kunstwerken heffen zichzelf op zodra lijkt dat ze een definitieve vorm hebben gekregen. Het is lastig te duiden wat de reden is van deze vernietiging. Een onzichtbare kracht perforeert tekeningen net zo lang tot een lege muur overblijft. Een hoopje confetti is wat van de oorspronkelijke expressie op het platte vlak overblijft. Ook zien we hoe een notitieboekje zich vult met zinnen over een afspraakje in de avond. Steeds nieuwe zinnen, die komen en gaan. Zinsneden verdwijnen, woorden gaan en komen. Die aandacht voor het scheppingsproces, die tegenzin een definitief beeld neer te zetten op de wereld heeft een vrolijke grond. De sfeer in de werken is opgewekt. Timmer lijkt ons deelgenoot te willen te maken van haar plezier in het creƫren. Daar wordt de kijker oprecht vrolijk van.


.

Filmstill De pauw . filmstill

Filmstills uit De pauw

.

.

.

.

.

.


.

.Videostills perforeren

.Filmstills uit Perforeren, 2008

.

.

.

.


filmstills My Pictures

filmstills uit My pictures, 2010